Ricardo Tanturi (27 Ocak 1905–24 Ocak 1973)
Müzisyen, piyanist, şef, bestekâr
“El caballero del tango” olarak bilinir. 

Hiçbir zaman müzisyen kimliğiyle öne çıkmasa da Tanturi başarısını bazı solistlerinin çekiciliğine borçlu olan ünlü bir orkestranın şefliğini uzun yıllar boyunca yapmıştır. Bu yüzden, orta halli orkestrası tarafından çalınmış olan şarkılar akıllarda pek yer etmemiştir. Ancak, ünü tarih boyunca ve son yıllarda da tango dansının başarısıyla –belki de Tanturi’nin besteleri en sevilenlerdir– sürecektir. Ayrıca bazı besteleri de klasikler arasında yerini almıştır. 

İtalyan bir anne ve babanın çocuğu olan Ricardo Tanturi, Boines Aires’te şehrin en fakir mahallelerinden biri olan, şimdi etrafa kötü kokular saçan, o zamanlarsa sandalların ve kayıkların dolaştığı Riachuelo çayının çevrelediği Barracas’ta doğmuştur. İlk enstrümanı olan kemanı ile ünlü bandoneon çalgıcısı ve orkestra şefi Enrique Alessio’nun amcası olan Francisco Alessio’yla çalıştı. Piyanist ve Tipica Tanturi-Petrone orkestrasının şefi olan kardeşi Antonio Tanturi, onu kemanı bırakıp kendisiyle beraber piyano dersleri almaya ikna etti. 

1924’te Ricardo kulüplerde, yardım festivallerinde ve kardeşiyle birlikte LOY Ulusal radyosunda piyano çalarak sanatçı kariyerine başladı. Bunların hiçbiri kendisini tıp okumaktan ve çok iyi notlarla mezun olmaktan alıkoymadı. Üniversitede öğrenci grupları kurdu. Orada ilk solisti olacak aktör Juan Carlos Thorry’le ve orkestrasına katılacak birçok müzisyenle tanıştı. 

1933’te sinema ve tiyatrolarda sergilemek üzere bir altılı (sextet) oluşturdu. Bir polo takımından esinlenerek onu “Los Indios “ olarak adlandırdı. Bu onun takip eden bütün gruplarının adı oldu. Bütün gösterilerinde açılış parçası Francisco Canaro tarafından bestelenen “Los Indios”tu. Ancak çok şaşırtıcı bir biçimde bu şarkıyı hiçbir zaman kaydetmemiştir. 

1937’de kaydedilen Odeon için yazılmış olan Agustin Bardi’nin Tierrita tangosunun enstrümantal versiyonunu içeren unutulmaz bir parçayla ve “A la Luz del Candil” yetenekli Carlos Vicente Geroni Flores tarafından bestelenmiş ve Carlos Ortega tarafından yorumlanmış bir müzikle kayıtların sırası geldi. Ancak Tanturi’nin büyük başarısı 1929’da halkın gözünde yüksek bir cazibesi olan Alberto Castillo’yu grubuna dahil etmesiyle gerçekleşti. Castillo mükemmel sesi, yüksek oktavlardaki ve mezza voce’daki usta yeteneğiyle dinleyiciyi birçok şekilde kendinden geçirdi: Abartılı vücut dili, erkeksi şıklığı ve harika saç sitili ve 1942’de aldığı jinekolog diploması, bazen yakın bazen de neşeli havası her tangoyu bir şova dönüştürdü. Tanturi’yi 1943’te bırakmadan önce Castillo’nun kaydettiği 37 şarkının tümünde, orkestra kendisinin yerine gelen şarkıcı Enrique Campos’te olduğu gibi onun yönetici rolünü üslenmesine izin verdi. Castillo’da olduğu gibi Campos da ses yeteneklerini göstermeye çalışmaksızın halkla ilişki kurmakla ilgilenirdi. Kendisi duyarsız, heyecansız ve basit bir şekilde şarkı söyledi. Onun arkasında orkestra sade bir mükemmellikle güvenli, hatasız ve yetenekliydi. Bütün bunlar Tanturi ve Campos’un sesiyle kaydedilen 51 şarkıyı türünün eşsiz örnekleri haline getirdi. 

Orkestra Osvaldo Ribo’yla 1946’dan itibaren ün kazansa da eski parlak dönemine asla ulaşamadı. Bu dönemde Roberto Videla ve sonra da Juan Godoy ve Elsa Rivas, ara sıra da olsa Tanturi’nin popülaritesini yeniden kazanmasını sağladı. Tanturi’nin bestelediği tangolar arasında sözleri Enrique Cadicamo tarafından yazılan “Pocas Palabras” , “Amigos Presente” ve “A Otra Cosa, Che Pebeta”; Enrique Dizeo’yla bestelediği “Sollozo de Bandoneon” ve Francisco Garcia Jimenez’le bestelediği “Ese Sos Vos” yer alır.