|
Alma de Bandoneon Yo me burlé de vos porque no te entendí ni comprendí tu dolor. Tuve la sensación de que tu canto cruel lo habías robao, bandoneón... Recién comprendo bien la desesperación que te revuelve al gemir ¡Sos una oruga que quiso ser mariposa antes de morir!
Fue tu voz, bandoneón, la que me confió el dolor del fracaso que hay en tu gemir; voz que es fondo de la vida oscura y sin perdón, del que soñó volar y arrastra su ilusión llorándola...
Igual que vos soñé... Igual que vos viví sin alcanzar mi ambición. Alma de bandoneón -alma que arrastro en mí- voz de desdicha y de amor, te buscaré al morir, te llamaré en mi adiós, para pedirte perdón, y al apretarte en mis brazos, darte en pedazos mi corazón. Bandoneon Ruhu Seni hiç anlamadan Duyamadan acını, Alay ettim seninle… Sandım ki Zalim müziğini de, Bir yerlerden çalmıştın. İnletmelerindeki umutsuzluğunu anca yeni anladım. Bandoneon, bir tırtılsın sen Ölmeden önce, Kelebelek olmak isteyen. Ezilmişliğin acısını duydum Senin iniltili sesinde, Yaşamın karanlık ve acımasız Derinliklerinde, Düşlerken uçmayı Bir ruh gibi sürüklenen Ve ağlayan Hayalinle. Senin gibi düş kurdum Senin gibi yaşadım, Bir yere varamadan. İçimde sürüklediğim ruh, Senin ruhunla Hüzün ve aşk Şarkılarından. Seni arayacağım ölürken bile Son ayrılık anımda Seni çağıracağım yanıma, Özür dilemek için, Ve seni kollarıma Aldığımda, Vermek için kalbimi Bandoneon ruhuna. Söz: Enrique Santos Discepolo / Luis César Amadori Müzik: Enrique Santos Discepolo Çeviren: Fehmi Akgün Teşekkürler
|
|
Son Güncelleme ( Cuma, 04 Temmuz 2008 )
|